ordu-logo

Son Dakika
19 Şubat 2018 Pazartesi

22 Ocak 2018 Pazartesi, 08:00
YAVUZ KALYONCU
YAVUZ KALYONCU yavuzkalyoncu@hotmail.com Tüm Yazılar

Kumco Kenan(Kenan Kumcu)

Ordu’nun Şehrengizleri
Kumco Kenan(Kenan Kumcu)

Ordu futbol tarihinde farklı bir kişilik, yetişme tarzı gereği özgür yaşamayı seven, hareketli, fevri davranışlarıyla tez canlı, maceracı, arkadaş canlısı sevdiği için canını veren bir kişilik. Karadağ Futbol Kulübü’nün panter kalecisi; Kenan Kumcu.

Kumcu Kenan takım arkadaşı Yavuz Kargı ile.
1941 doğumlu Kenan Kumcu. Çerli köyünün eski balıkçılarından Ali reisin torunu. Babası Mehmet Kumcu köyde Ali Reisle birlikte hem balığa gidiyor hem de çiftçilik yapıyormuş. Evlenip, iki erkek iki kız çocuğu olmuş. Çocuklardan en büyüğü Ali, dayısı Dursun Sönmez’in yanında çalışıp dondurma yapmasını öğrenmiş. O günlerin en gözde mesleği olan dondurmacılığı Ordu’da yapmak istediğini babasına anlatınca, Baba Mehmet Kumcu oğlunu kırmamış ve eski Taşbaşı Mahallesinde Eski Rum kilisesinin hemen üstünde iki katlı ahşap bir ev satın almış. (Mihriban’la Şehriban’ın yanan evleri)
Evin alt katına bir bakkal dükkânı açmış. Dükkânda Dondurmanın yanı sıra her şey varmış. Kenan Taşbaşı Mahallesine geldiğinde yedi yaşında imiş. Belde Otel’in yıkıldığı yerde bulunan Yeşilyurt ilkokulu’nda okumaya başlamış. 1948.
Buradan sonrasını Kumco Kenan kendi anlattı;
“Okul iki bölümden oluşuyordu. Birinci sınıf eski Acı Su çeşmesi diye bütün Ordu’dan insanların Mayıs Yedisi’nde yedi dalgadan atlayıp geldiği çeşmenin karşısında bir katlı binada, diğer sınıfları da ana binada okudum.
Öğretmenlerimi hiç unutmuyorum; Celal Savaşkan ile Melahat Özkan. Hem voleybol hem de Futbol oynamayı orada öğrendim. Okulun bir tarafı deniz, bir tarafı dere, diğer tarafı mezarlıktı. Top oynarken topumuz ya dereye, ya denize, ya da mezarlığa kaçıyordu. Mezarlar iri taşlı sarıklı büyük olduğundan mezarlığa kaçan topu almaya kimse gitmezdi benden başka. Suya gidene karışmazdım. Mezarlığın Ordu tarafında daha gösterişli bir mezar vardı onun etrafı çevriliydi. Evliya olduğu söylenirdi. İnsanlar kadınlı erkekli gelip dua okuyup namaz kılarlardı.

Ordu tarafında denize bakan yamaçta küçük çatısız birde tarihi cami vardı. Abdullah Reis adında bir denizcinin acı suya su takviyesi için geldiğinde denizcilerin namaz kılmaları için yaptırdığı 40-50 kişinin namaz kılabileceği büyüklükte küçük bir camiydi. İçinde denizci fenerleri vardı. Duvarlarında seccadeler vardı. Zeminde tahtaydı. Okul un binası ile birlikte Otel için yer açılırken duvarları sarmaşıklarla örtülü iki yüz elli yıllık o tarihi camide restore edilip yapılacağına sesi yerinde yıkıldı.

 

Top oynarken bazen kaleye geçer bazen de ilerde oynardım. Hem gol atar hem de gol yerdim. Çok yaramazdım. Haksızlığa tahammül edemezdim. O yüzden ilkokulu bitirdikten sonra ortaokulu okumadım. Mahallede yaramazlıklara, futbol oynamaya devam ettim.
Babam boş gezmeme izin vermedi beni Jeepçilik yapan arkadaşı Nuri Savaşkan’ın yanına muavin olarak verdi. Şoförlüğü de burada öğrendim. Sonra sanayide motorcu Seyfi Bilgin’in yanında iki sene tamircilik yaptım. Bu arada mahalle arkadaşlarımla mahalle maçları, ramazan, yaz ve köy turnuvalarında maçlar yapıyorduk. Ben duruma göre bazen kaleci oluyor, bazen de kızıp ileride hücum oynayıp gol atıyordum.
On altı yaşımdayken Nihat Hitay’ın kurup başkanlık yaptığı; Kirazlimanı Kulübü’ne ısrarla beni istediler. Ben sıkıntıya hiç gelemediğim için antrenmanlara gitmeden takımın kaleciliğini yapmaya başladım. Benden önce kalede Deli Davut kalecilik yapıyordu. Ferhat, Lütfü(Marango) ve Kuru Kenan da benim haricimde kaleye geçiyorlardı.

1960’da ehliyet alınca, babamın alıp şoför çalıştırdığı, Ordu-Perşembe arası 17 kişilik minibüste çalışmaya başladım. Bu arada eskiden beri almak istediğim Jeepi aldım.

Ordu Tarihinde bir ilk
Arkadaşlarla iddiaya girip sahilde Taşbaşı’ndaki Rum Kilisesi yanında Kahyo Yusuf Ziyaların, Deli Mustafaların evinin önündeki merdivenden Jeeple tırmanıp aşağı inen tek şoför olarak tarihe geçtim.

Kumco Kenan: Şimdiki Kent Konseyi önündeki yaya merdivenine Jeeple tırmanırken

Mahallelinin şaşkın bakışları arasında inerken.
Kafama koyduğumu mutlaka yapardım. Sonra Askerlik için Babaeski’ye gittim. Dağıtıma İzmir’e gönderildim. Şoförlük ehliyeti olan birkaç kişiden biriydim. NATO’ya şoför alacaklardı sınava girdim, seçildim. 21 ay orada kaldım. Orada da kaleci olduğumu öğrenmişler, futbol takımının kalesine geçtim. Unutamadığım bir İzmir Altınordu takımı ile yaptığımız maç vardır. Son dakikada yediğim gole çok üzüldüm. Parmaklarımın ucuna çarpıp girdi top.

 

Asker dönüşü Kirazlimanı’nda devam ettim. Kendimi övmek gibi olmasın iyi kaleciydim. Kaleden takımı yönetiyordum. Futbol harici jeep kullanmaya devam ettim. Ordu’nun gitmediğim köyü, kasabası kalmadı, güzel günlerim oldu.
Orduspor kurulma aşamasında bana da teklifte bulundular. Ben hayatım boyunca hep disiplinsiz aykırı davranışlarımla bilinirim. Disiplin altında düzenli antrenman yapmak, yat kalk bana göre değildi.
1963 yılında evlendim. Daha düzenli bir hayatım olsun diye. Şoför olarak önce Suni tohumlama Veteriner Müdürlüğü’nde, sonra Belediye’de görev yaptım.
İki kızım, iki oğlum oldu. Emekli olup tekrar Jeepciliğe döndüm. Hareketli ve deli dolu bir hayattan sonra şimdi oğul ve kızlarım, gelinler ve damatlarımla, torunlarla emekliliğin tadını çıkartıyorum…”
Futbol geçmişimizden renkli bir isim olan Kumco Kenan abiye bundan sonraki hayatında sağlık ve mutluluk diliyoruz.

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz