ordu-logo
Son Dakika
12 Aralık 2017 Salı
mobilya

06 Ekim 2017 Cuma, 08:10
Mehmet C. SAVAŞKAN
Mehmet C. SAVAŞKAN mcsavaskan@yahoo.com Tüm Yazılar

Yaylanın Betonuna Kimler Yayılsın

                  

Geçtiğimiz hafta İç İşleri Bakanı seviyesinde, Doğu Karadeniz yaylalarında yaşanan inşaat yayılmacılığı gündeme taşındı.

İç işleri Bakanımız bile durumdan rahatsız olmuş; Yerel yönetimler ve Çevre Şehircilik teşkilatları ne düşünüyor acaba, diye merak ediyoruz.

Bu işin kalıcı çözümü, yapılanı yıkmak değildir. Öncelikle bunu hatırlatalım.

Başka çözümler denenebilir; mesela, konuyu İç İşleri Bakanlığı gündeme taşıdığından onların bünyelerindeki, jandarma teşkilatı ile köy ve yayla yollarında denetlemeler arttırılabilir. Gelişi güzel yapılaşmalar denetlenebilir, durdurulabilir. İzinsiz yapanlara idari cezalar verilebilir. Muhtarlar başta olmak üzere, yerel idareciler kaçak yapılaşmalardan sorumlu tutulabilir, vs. vs.

Ancak bunlar da etkili bir çözüm olmayacaktır.

Yaylaya birşey yapmaya kafaya koymuş bir kişi, mutlaka bunu yapar. Yıkayım dediğinizde de, feryatlar, figanlar, moloz artıkları, pislik toz, bu sefer de ortaya başka bir trajik gündem çıkar.

Yıkan haksız olur; “niye yaptırdınız o zaman kardeşim?” derler.

Yapım işleri Türkiye’de eline keseri alan herkesin keyfine bırakıldığı sürece bütün bakanlıklar bir araya da gelse bilinçsiz yapılaşma devam edecektir. Bilinçsiz ve plansız yapılaşma, sadece yaylalarda değil şehir merkezlerinde, sahil kesimlerinde, tarım arazilerinde kısaca Türkiye’nin heryerinde bizce en büyük sorundur.

Kalıcı düzenleme ancak “kanun” ile konulabilir.

Bahsettiğimiz kendisine faydası olmayan cılız bir “koruma kanunu” değildir. Yapım işlerini, yetkilerini ve denetimini düzenleyen kanunlardan, mülkiyet hakkını sınırlayan ve arazilerin bireylerden devlete geçmesine kadar, gerekiyorsa bu konuda anayasaya kadar uzanan bir sıra düzenlemedir.

Dünyanın pekçok gelişen ülkesinde arsa mülkiyeti devlete, kat mülkiyeti bireylere aittir. Kat sahibi, aynı zamanda oturduğu yerin izdüşümündeki arsanın sahibi değildir.

“Yaylanın çimenine kuzu yayılır kuzu” ile başlayan bir türkü vardı, rahmetli Kamil Sönmez’i çağırıştırıyor. Türkümüzü farkında olmadan “Yaylanın betonuna” diye değiştiriyoruz.

 

 

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir